Overzicht
Antje Noach werd op 27 februari 1876 in Deventer geboren, als dochter van het joodse echtpaar Machiel Noach (koopman) en Betje Luteraan. Op 22 augustus 1895 vestigde zij zich in Aalten, waar zij was benoemd als onderwijzeres aan de openbare school in Barlo. In 1905 werd ze benoemd aan de openbare school in Aalten.
Ze woonde in bij de eveneens joodse slager Spier en verhuisde enkele malen met hen mee. Haar woonadressen in Aalten door de jaren heen:
Het moet een zelfbewuste vrouw zijn geweest, die, gezien de beperkte mogelijkheden voor vrouwen in die tijd – dit speelt nog vóór de eerste feministische golf – keihard heeft gewerkt (studie) om hogerop te komen, en ook sociaal actief was. Zij was ook lid van zangvereniging Symphonia.
Vrijwel al haar broers en zussen zaten in het onderwijs: wellicht omdat dat een manier was om te ontsnappen aan het joodse handelsmilieu dat zo typisch was, ook voor de joden in Aalten (veehandelaren en kleine middenstanders), en te stijgen op de sociale ladder. Een neef van haar is zelfs nog professor geworden in Leiden (niet slecht voor een achterkleinkind van een marskramer die in de 18e eeuw naar Nederland kwam). Er zit dus ook een emancipatie-kant aan haar geschiedenis.
Volgens het bevolkingsregister vertrok ze in januari 1910 naar Bocholt. Maar blijkbaar keerde ze later weer terug naar Aalten. In 1921 werd zij namelijk benoemd als onderwijzeres aan de openbare lagere school in Kloosterveen, gemeente Smilde, en daar werd als laatste woonplaats Aalten genoteerd. In 1936 ging ze met pensioen en verhuisde naar Leiden (Johan de Wittstraat 20).
Zij overleefde de oorlog en beleefde de bevrijding, ondergedoken met haar neef Erik (1921–2008) in een pand schuin tegenover zijn ouderlijk huis aan de Hoge Rijndijk 80 in Leiden. Antje Noach overleed op 25 oktober 1959 in Oegstgeest.
