Wi’j is ne mooien boom zeen stoan
’t Is woar wat ik ow zeg.
Dan mo’j is noa dat pleksken goan
Doar bi’j den Hessenweg.
Wanneer dèn boom zien greui begon,
Gin mense dee dat weet,
Moar ad-e noo is sprèken kon,
Dan heurn i’j doar dit leed.
Refrein.
Ik weet ik vinde, ow bi’j de linde
Dèn is bekend bi’j ieder’n Aaltenaar,
Dan zong de linde, pas op ik binde,
Dee twee te samen, dat dee’k al menig paar.
’t Is noo al zo lange hèèr,
’t Was in den olden tied,
Dan zag men hier de koopleu weer,
Ze kwammen van heel wiet,
Het reizen dat ging too nog traag,
Moar waar’n ze lui en loom,
Dan rusten ze hier efkes graag,
En ’t klonk bi’j dizzen boom.
Refrein.
Doar is al vaak een plan bedacht,
Doar in den Aalter Es,
En mooie uurkes deur ebracht,
Zo liggend in ’t gres.
I’j röst doar good, bu’j soms is meu,
Van ’t wark of noa ’t bal,
Dat wisten ook de olde leu,
Dee dachten too ook al.
Refrein.
As ’t zommer wordt en menig paar,
Weer gaern is vri’jen geet,
Dan wèt ze good, dat is neet raar,
Woar of dee linde steet.
Steet de boom in volle tooi,
Dan bunt z’ op eur gemak,
Dan klunk dat leed bezunder mooi
Deur ’t greune bladerdak.
Refrein.
