Dagblad Tubantia, 31 oktober 1956
De gaten raken opgevuld
Met de woningbouw in Aalten is het merkwaardig gesteld. „Een vreemde in Jeruzalem” zou zich kunnen afvragen: wordt hier eigenlijk wel gebouwd? En als hij dan een volmondig bevestigend antwoord krijgt, zal hij meteen de vraag laten volgen: Waar dan? Nog korter kan het antwoord worden geformuleerd: Overal! Daar ligt inderdaad het kenmerkende van de woningbouw in Aalten – de honderden huizen die er na de bevrijding zijn verrezen, zijn niet geconcentreerd in één nieuwe wijk, maar zij staan her en der in de gemeente verspreid.
Aalten-zuid, de Meiberg en ’t Dal
Het gemeentelijk beleid in Aalten is er, wat de woningbouw aangaat, van meet af op gericht geweest het dorp geleidelijk een wat compacter aanzien te geven. Immers, de bebouwing van de gemeente vertoonde nogal wat „gaten”. Daar waren bijvoorbeeld de Piet Heinstraat, de Adm. de Ruyterstraat en de Willem Barendsstraat. Deze schreeuwden bijna om aanvulling. En die is er in de achter ons liggende jaren gekomen, ruimschoots.
Deze bouwmethode had o.a. dit voordeel dat er geen nieuwe straten aangelegd en geen kostbare rioleringswerken uitgevoerd behoefden te worden. Er werd dus efficiënt gebouwd en men bereikte er tevens mee dat in Aalten niet, zoals in de meeste andere gemeenten, de door haar uniformiteit dikwijls weinig riante nieuwbouwwijken ontstonden.
Drie sectoren
Maar…. „de gaten” raken opgevuld en Aalten zal op de duur toch niet kunnen ontkomen aan het beeld van nieuwe wijken. De plannen, volgens welke de gemeente in de komende jaren zal worden uitgebreid, zijn gebaseerd op drie sectoren. Daar is allereerst het bouwplan Aalten-zuid. In deze sector bezuiden de spoorlijn zijn nieuwe wegen geprojecteerd en enkele reeds aangelegd. Daaraan zullen in de toekomst steeds meer huizen verrijzen.
Dan is er het Meibergplan, dat in steeds toenemende mate de belangstelling van de Aaltenaren trekt. En zeer terecht. Als dit project namelijk geheel zal zijn uitgevoerd, zal er – als de voortekenen niet bedriegen – een wijk zijn ontstaan waar het plezierig wonen moet zijn. Het zal een fleurige wijk zijn, met een plantsoentje en groenstroken. Een wijk bovendien, waarin men met het al te eenvormige en strakzakelijke hoopt te voorkomen door de aanleg van een paar lange verbindingsstraten en verscheidene dwarsstraatjes.
Twee der verbindingswegen zijn reeds gereed, namelijk de Spinkatstraat en die naar de Lichtenvoordsestraat. Die Spinkatstraat, waaraan het bedrijf van die naam voor personeelsleden enige fraaie woningen laat bouwen, geeft al een aardige indruk van hoe het op de Meiberg eens zal worden. In totaal zullen er een kleine honderd woningen komen, maar voor het zover is, zullen er wel enkele jaren zijn verstreken.
Uiteraard heeft de gemeente ook moeten uitzien naar terreinen voor particuliere bouw, welke niet in het gedrang zal komen. Deze bouwterreinen heeft het gevonden in de ontsluiting van ’t Dal, waarvoor het onteigeningsplan inmiddels reeds door de gemeenteraad is goedgekeurd. De nu bestaande Dalweg zal daartoe worden doorgetrokken. Hieraan zal binnen niet al te lange tijd de gymnastiekschool worden gebouwd en de christelijke streek-h.b.s. Zo zal ook deze sector van Aalten in niet al te verre toekomst grondig van aanzien veranderen.
