Tolhuisweg 6, Dale
Overzicht is niet volledig.
| Jaar | Perceel | Eigenaar | Omschrijving |
|---|---|---|---|
| m² |
Dale 116/1 > Tolhuisweg 6
J.H. Veldkamp
Tolhuisweg 6
Mevr. G. Veldkamp-Heesen
| Kadastraal nr. | O-353 |
| Functie | Woonhuis |
| Bouwjaar | 1920 |
| Monument | nee |
Dale
Overzicht is niet volledig.
| Jaar | Perceel | Eigenaar | Omschrijving |
|---|---|---|---|
| m² |
Dale 114/1 > 128
H.W. Navis
Dale 128 > ’t Veentje 2
| Kadastraal nr. | P-272 |
| Functie | Woonhuis |
| Bouwjaar | 1999 |
| Monument | nee |
Dale
Overzicht is niet volledig.
| Jaar | Perceel | Eigenaar | Omschrijving |
|---|---|---|---|
| m² |
Adolf Jansen (Westendorp, 24-03-1866), metselaar
Berendina te Paske (Dale, 26-08-1868)
Dale 143 > 93
Dale 93 > Lichtenvoordsestraatweg 52
| Kadastraal nr. | O-1310/1311 |
| Functie | Woonhuis |
| Bouwjaar | 1920 |
| Monument | nee |
Dale
Willem ter Stege (Winterswijk, 02-09-1714)
Aeltjen Smalbrake (Winterswijk, 25-06-1719 – Aalten, 07-08-1789)
| Kadastraal nr. | onbekend |
| Functie | Boerderij |
| Bouwjaar | onbekend |
| Monument | nee |
Dale
De Romienendiek maakte eeuwenlang deel uit van een Hessenweg, een belangrijke handelsroute die de Achterhoek verbond met Duitsland, de Hanzesteden aan de IJssel en de handelscentra in Holland. Over deze weg trokken karren vol graan, zout en andere goederen.
De Romienendiek kreeg zijn officiële naam pas in 1967, toen de wegen in de buurtschappen van Aalten van straatnamen werden voorzien. In de volksmond was de naam echter al veel langer ingeburgerd; zo verscheen hij al in een artikel in de Graafschapbode uit 1924.1
Soms wordt gedacht dat de naam verwijst naar Romeinse legers die hier zouden hebben gemarcheerd, maar daarvoor is geen historisch bewijs. Over de herkomst van de naam doen wel twee kleurrijke volksverhalen de ronde. Opmerkelijk genoeg draaien beide verhalen om een vrouw met dezelfde bijnaam: ‘Rooie Miene’.
In 17e-eeuwse oorkonden wordt een zware storm beschreven die van Halle over de Heelweg naar de Vennebulten trok, met hevige regenval en heftig onweer. Plotseling zakte er een windhoos naar beneden die hooimijten de lucht in slingerde. In de chaos zagen de bewoners een vreemde vrouw die door de storm over de zandweg werd voortgedreven. Even later was ze spoorloos verdwenen.
Enkele weken later troffen plaggenstekers in de Vennebulten een hut van takken en stro aan. Binnen zat het onweerswief. De lui noemden haar Vennemiene, Bultenmiene of Bosmiene, maar – vanwege haar vuurrode haar – meestal Rooie Miene. Naar verluidt zou de weg langs haar hut sindsdien de naam Romienendiek hebben gekregen.2
Een andere, meer pikante uitleg verwijst naar de herbergen langs de Hessenwegen. Handelslieden die onderweg overnachtten, konden daar niet alleen rekenen op een maaltijd en een pot bier, maar soms ook op gezelschap van dames van plezier. Volgens de overlevering zou bij herberg de Slikkertap, een vrouw met de bijnaam Rooie Miene hebben gewerkt. Mogelijk dankt de weg op die manier zijn naam? 3
